"Geçen Akşam Bir Ateşböceği Gördüm. O, Işıklarını Çakarak ´Eşini´ Ararken Onun Kıvılcımlı Işığı Benim Geçmişimi Aydınlattı. Ve Çok Şeyi Farkına Bile Varmadan Yitirdiğimizi Düşündüm. Varlıklarına, Varolduklarına Özen Göstermediğimiz Birçok Şey Bizi Terk Edip Gidiyor, Ama Biz Bazen Terk Edildiğimizi Bile Anlayamıyorduk. Sonra Tek Bir Kıvılcım, Eşini Arayan Bir Ateşböceğinin Parıltısı Gibi Bir İşaret, Kaybolanları Bize Hatırlatıyor Ve İçimizi Hüzünlü Bir Özlemle Yakıveriyordu. Tek Bir Işık Bile Yetiyordu Bazen Buna."
Mehmet Altan, Yavaş Yavaş Unutulmakta Olan Pek Çok Güzelliğin Arasında Gezdiriyor Okurunu. Şiirlerle Besliyor Anlattıklarını. Çehov´Un, Balzac´In Satırlarında Dolaştırıyor Ya Da Schumann´In Bestelerinde, New Orleans Cazının Buğulu Notalarında. Az Bildiğimiz Konulara Geniş Pencereler Açarken ´Zaman Nereye Akar?´ Sorusu Üzerinde Düşündürüyor. Sözünü Esirgemeyen Bir Siyaset Yazarından Duygusal Bir Kitap.
|