"Uyusam,
Kendimi Bir Sonvapurda Sansam...
Pesimizde Yildizlar
Pesimizde Uskur
Uyusam..."
Sait Faik'in Siirlerindeki Hüzünlü Öyküler, Öykülerindeki Yanik Siirler...
Siirden Öyküye, Öyküden Siire, Sevgiyi, İnsani, Dogayi, Kuslari, Baliklari, Denizi, -En Çok Da Sevgi(Yi) Denizi Tasidi, Hayattan Alarak.
O'nun Her Satiri/Dizesi İnsan Olma Serüveninin En Lirik Anlatimidir.
"Sevmek, Bir İnsani Sevmekle Baslar Her Sey."
Tadımlık
Aynali Çesme
Küçük Bir Sofra Kurardim
Bogazimi Bir Umutsuzluk Sikardi
Merdivende Ayak Sesleri Kesilirdi
Odalarin İçine Yalnizlik Kapanir
Ampul Kararirdi
Merdivende Ayak Sesleri Kesildigi Zaman.
Kapi Hafifçe Tikirdadi Mi Dersin?
Kos...
Kimseler Yok.
Kulaklarimda Ayak Sesleri
Kapida Tikirti
Bogazimda Bir Yumruk.
Her Yerde Kendim
Aynalarda, Camlarda, Alüminyumlarda
Kursun Borularda
Masada, Karyolada
Pis Kendim, Mendebur Kendim, Fena Kendim.
Ama Kapi Tikirdadi Mi İdi...
Sen
Sen Bir Tek İnsansin
Degisik.
Kalküta'da Lacivert Saçli Çocuk
"Grenoble"Da Mavis
Pire'de Üzüm Çaliyorsun Bir Küfeden
Napoli'de Balik Satarsin.
Ama Sen
Sen Benim Aynali Çesmem.
Dogu-Bati, (2/4), Mart 1954
|