"Uyusam, Kendimi Bir Sonvapurda Sansam... Pesimizde Yildizlar Pesimizde Uskur Uyusam..."
Sait Faik'in Siirlerindeki Hüzünlü Öyküler, Öykülerindeki Yanik Siirler... Siirden Öyküye, Öyküden Siire, Sevgiyi, İnsani, Dogayi, Kuslari, Baliklari, Denizi, -En Çok Da Sevgi(Yi) Denizi Tasidi, Hayattan Alarak. O'nun Her Satiri/Dizesi İnsan Olma Serüveninin En Lirik Anlatimidir.
"Sevmek, Bir İnsani Sevmekle Baslar Her Sey."
Tadımlık
Aynali Çesme
Küçük Bir Sofra Kurardim Bogazimi Bir Umutsuzluk Sikardi Merdivende Ayak Sesleri Kesilirdi Odalarin İçine Yalnizlik Kapanir Ampul Kararirdi Merdivende Ayak Sesleri Kesildigi Zaman. Kapi Hafifçe Tikirdadi Mi Dersin? Kos... Kimseler Yok.
Kulaklarimda Ayak Sesleri Kapida Tikirti Bogazimda Bir Yumruk.
Her Yerde Kendim Aynalarda, Camlarda, Alüminyumlarda
Kursun Borularda Masada, Karyolada Pis Kendim, Mendebur Kendim, Fena Kendim.
Ama Kapi Tikirdadi Mi İdi... Sen Sen Bir Tek İnsansin Degisik.
Kalküta'da Lacivert Saçli Çocuk "Grenoble"Da Mavis Pire'de Üzüm Çaliyorsun Bir Küfeden Napoli'de Balik Satarsin.
Ama Sen Sen Benim Aynali Çesmem.
Dogu-Bati, (2/4), Mart 1954
|